TOPIK

Aidil Fitri (1) Air Kolah (9) Akhir Zaman (3) Aktiviti Ilmiah (3) Al-Quran (4) Alam (13) Alam Ghaib (5) Aldil Fitri (1) Allah wujud tanpa bertempat (15) Amal Soleh (4) Anti Hadis (1) Aqidah (15) ASWJ (63) Bab Munakahat (4) Bab Sihir (4) Bab Tauhid (7) Bahasa Melayu (6) Bahaya Syiah (7) Bertabarruk (2) Bid'ah (8) Bidaah Hasanah (7) Bulan Ramadhan (18) Bulan Rejab (1) Bulan Zulhijjah (1) Cintai DIA (1) Cuti-Cuti Malaysia (89) Doa (1) Dosa Besar (1) Ekonomi Islam (5) Fadilat Al-Quran (4) Fiqh (2) Futuhul Ghaib (1) Futuhul Makkiyyah (3) guru (17) Guru Mursyid (17) Guru Tariqat (17) guruku (15) Hadis Dhaif (6) Hadis Maudhu' (1) Hadis Nabi (14) Hakikat (2) Hari Kemudian (1) Hotel Islam (1) Hukum Berkaitan Zikir (9) Ibadat Haji (6) Ibnu Taimiyyah (16) ilmu kebatinan (5) Ilmu Laduni (1) ilmu persilatan (2) Imam Malik (1) Insan Kamil (1) Israk Mikraj (10) Istanbul (20) Isu Halal (2) Isu Kalimah Allah (4) Isu Khilaf (25) Isu Khilafiah (27) Isu Semasa (4) Isu Wahhabi (97) Isu Yaqazah (10) Jalan-Jalan (130) Jihad Ekonomi (37) Jom Makan (16) Karamah (2) kebenaran (7) Kesultanan Melayu (7) Kewangan dan Perbankan Islam (1) Khatamun Nubuwwah (2) Kisah Mualaf (28) Kisah Nabi (2) Koleksi (2) Kosong (3) Kurma (1) Lagu (1) Lailatul Qadar (14) Makam Sultan (7) Makam Sultan/Raja Melayu (8) Makam Wali Allah (46) Makhluk Halus (1) Makrifat (1) Martabat Tujuh (4) Masjid (47) Masjid Lama (25) Masjid Utama (34) Maulidur Rasul (23) Mekah (2) Melayu (14) Mengenal Diri (9) Merdeka (1) Misteri (11) motivasi (1) Mukasyafah (2) Mutasyabihat (7) Nabi Ibrahim A.S. (1) Nabi Khidir A.S. (14) Nabi Musa A.S. (1) Neraka (1) Nisfu Syaaban (17) nostalgia (1) Nur Muhammad (6) Nuzul Quran (3) Pahlawan Islam (3) Pahlawan Melayu (10) Pelancongan Tanah Tinggi (4) Peluang Perniagaan (1) pengumuman (7) Penyakit (1) Perjalanan Diri (2) Perubatan Islam (3) Perubatan tradisional (2) Petua (1) Puasa Ramadhan (18) Puasa Sunat (2) Pulau Besar (18) Putrajaya (3) Rabitah (1) Rahmat Allah (1) Rawatan Islam (1) rekreasi (21) Rezeki (1) RSAW (11) Rumahku Syurgaku (4) Sajak (7) Sedekah (1) Sejarah Melayu (6) Selawat (7) Senibina Islam (8) Sifat 20 (2) Solat (8) Solat Sunat (9) Sumpah (1) Sunnah RSAW (9) Tamadun Islam (8) Tariqat (8) Tasawuf (26) Tawassul (5) Tulisanku (358) Ulamak Islam (7) Ulamak Nusantara (22) Ulamak Tanah Melayu (18) Universiti (5) Usahawan Muslim (9) Usuluddin (1) wahdatul wujud (5) Wahhabi dan Keganasan (9) Wali Allah (62) Wali Melayu (33) Wali Songo (10) Youtube (1) Zakat (13) Zakat Fitrah (4)

Rabu, 31 Disember 2014

PERMASALAHAN FAHAM WAHDATUL WUJUD

sumber : https://www.facebook.com/photo.php?fbid=695161560597573&set=a.357845914329141.1073741825.100003112075675&type=1


UMUM

PERMASALAHAN FAHAM WAHDATUL WUJUD

Penjelasan Ulama-Ulama Sufi Tentang Wahdatul Wujud:

Imam Abdul Ghani An-Nablusi r.a. (1143 H) berkata dalam Kitab beliau Idhaul Maqsud.

"Sesungguhnya maksud wahdatul wujud bukanlah sesuatu yang bercanggah dengan perkataan para ulama islam bahkan maksud wahdatul wujud yang sebenar pada hakikatnya disepakati oleh seluruh orang-orang khawas dan awam. Ia juga sesuatu yang perlu dimaklumi oleh setiap muslim dan tidak boleh diingkari oleh setiap orang yang beriman. Tiada dapat digambarkan bahawa ada orang yang berakal sanggup mengingkari wahdatul wujud dengan makna ini. Sesungguhnya seluruh alam ini, walaupun berbeza jenis, sifat, bentuk dan rupanya sebenarnya wujud daripada ketiadaannya (adam) dengan kewujudan Allah s.w.t bukan dengan diri mereka sendiri. Bahkan seluruh makhluk yang wujud terus terpelihara wujud mereka dengan kewujudan Allah s.w.t bukan dengan diri mereka."

Imam Mustafa Al-Bakri berkata dalam Kitab beliau Al-Maurid Al-Azb.

"Wahdatul Wujud adalah dimaksudkan dengan wujud Allah s.w.t itulah seluruh yang wujud terus wujud. Bahawasanya Dialah yang mendirikan langit dan bumi sedangkan seluruh makhluk berdiri denganNya (dengan kekuasaanNya) secara nyata."

Jelaslah bahawasanya wahdatul wujud di sisi kaum sufi dan arifbillah merupakan suatu penghayatan dan penyaksian terhadap kewujudan Allah s.w.t. yang wajibul wujud (wajib wujud bagiNya) dan seluruh makhluk yang wujud, tidak wujud melainkan denganNya.

Allah s.w.t yang menciptakan segala makhluk daripada tiada yang mana kewujudan makhluk yang mana mereka wujud dengan kewujudan tersebut tidak datang daripada diri mereka sendiri pada hakikatnya merupakan dari kewujudan penciptaan Allah s.w.t. Penyaksian hati terhadap hal sedemikianlah yang dikenali dengan Wahdatul Wujud.

Seluruh para sufi yang kamil memahami wahdatul wujud dalam makna wahdatul syuhud ini bukan dengan makna yang difahami oleh orang-orang yang sesat seperti hulul dan ittihad. Hal ini diingkari oleh orang-orang yang awam dengan makna sebenar wahdatul wujud juga sama ke atas faham seluruh kaum sufi.

Sheikh Ahmad Farid Al-Mazidi dalam muqaddimah Anwar An-Nabi menegaskan.

"Maknanya (wahdatul wujud) bahawasanya, wujud pada hakikatnya satu sahaja, iaitu bagi Allah s.w.t. semata-mata dan tiada yang bersekutu denganNya dalam hakikat wujud (Qadim) tersebut. Maka Dialah yang wujud secara mutlak (wajibul wujud).

Adapun kewujudan sekalian makhluk adalah kerana bersandarkan kepadaNya (kepada kekuasaanNya) dan kelangsungan kewujudan makhluk tersebut daripada pemeliharaanNya.

Maka kewujudan makhluk itu bersandarkan kepada kewujudan yang hanya milik Allah s.w.t bukan kewujudan lain kerana tiada yang wujud dengan dirinya (qiyamuhu binafsihi) melainkan Allah s.w.t sesungguhnya wujud makhluk bukan daripada zat mereka sendiri, dan tidak di terima bahawa makhluk berdiri dengan sendiri"

Hujjatul Islam Imam Al-Ghazali r.a. sendiri berbicara tentang maksud wahdatul wujud ini walaupun tanpa menggunakan lafaz tersebut takkala mensyarahkan dengan berkata berkata di dalan Kitab Al-Ihya' di bawah tajuk At-Tauhid.

"Iaitu, setiap makhluk tiada berdiri dengan dirinya sendiri. Ia berdiri dengan selainnya (iaitu berdiri dengan kekuasaan Allah s.w.t.) ia (makhluk) tersebut dari sudut dirinya sendiri adalah batil. Ini kerana hakikatnya (hakikat makhluk) itu dengan selainnya (iaitu dengan hakikat Ahad Allah) bukan dengan dirinya sendiri. Oleh yang demikian, tiada yang hak (benar) pada hakikatnya melainkan Allah s.w.t yang Maha Hidup lagi Maha Mentadbir yang tiada menyerupai sesuatu. Dialah yang berdiri dengan diriNya sendiri, sedangkan selain daripadaNya, berdiri dengan kekuasaanNya. Maka, Dialah Al-Haq dan selain daripadaNya adalah batil (pada hakikatnya)."

Imam Al-Ghazali r.a. berkata lagi tentang penyaksian wahdatul wujud dalam pandangan para sufi di dalam Kitab Al-Ihya' tajuk As-Syauq.

"Sesiapa yang kuat pandangan mata hatinya, maka keadaannya akan menjadi seimbang di mana dia tidak lagi melihat selain daripada Allah s.w.t. dia tidak lagi mengenal selain daripada Allah s.w.t. (tidak kesadaran kepada yang lain ini hal fana).

Maka, ketika itu dia mengetahui (bukan dengan pengetahuan akal semata-mata tapi dengan penyaksian basiriyah batiniyah) bahawa tiada yang wujud kecuali Allah s.w.t dia mengetahui perbuatan dirinya merupakan kesan daripada kekuasanNya yang mana ianya wujud daripadaNya. Maka tiada wujud bagi perbuatan-perbuatannya kalau tanpaNya.

Sesungguhnya wujud itu milik Allah s.w.t semata-mata, yang mana denganNya sekalian makhluk itu wujud. Sesiapa yang dalam keadaan ini, tidak akan melihat satupun perbuatan melainkan dia melihat pembuatnya yang hakiki iaitu Allah s.w.t"

Inilah kefahaman para penghulu sufi dan ahli arifin tasawuf yang benar berkenaan dengan wahdatul wujud. Dan siapakah kelian yang merasa dirinya lebih berilmu daripada Hujjatul Islam Imam Al-Ghazali r.a. takkala berani-berani menuduh sesat kepada kaum sufi seluruhnya hanya kerana tidak memahami maksud dengan makna yang sebenar? Jika kami kaum sufi di tudah di fitnah sesat maka tuduhan itu terpalit juga kepada Hujjatul Islam Imam Al-Ghazali yang bertoreqat ahli hakikat.

Golongan Sufi Yang Menetapkan Wahdatul Wujud Juga Menolak Hulul Dan Ittihad

Tidak dapat dinafikan bahawa, ada dari kalangan manusia yang memahami makna wahdatul wujud ini dengan makna yang sesat iaitu dengan makna hulul (tuhan menempati makhluk) dan Ittihad (tuhan bergabung dengan makhluk).

Akhirnya mereka mendakwa sudah sampai kepada Allah s.w.t dan mencapai darjat makrifat lalu mendakwa bahawa dirinya sebagai tuha, kerana tuhan wujud dalam setiap makhluk. Hasil daripada dakwaan itu mereka mendakwa diri mereka tidak perlu melakukan syariat dan ketaatan kerana mereka adalah tuhan atau tuhan wujud dalam diri mereka. Ini suatu kesesatan yang nyata yang diingkari sendiri oleh para sufi yang benar.

Para ulama sufi seperti Imam Ibn Arabi r.a., Imam Abdul Karim Al-Jili r.a., Sheikh Ibn Al-Faridhi r.a., Sheikh Ali ibn Wafa dan sebagainya berlepas tangan daripada fahaman sesat ini bahkan turut membantah kesesatan ini secara keras.

Imam Ibn Arabi berkata dalam Al-Futuhat pada bab Al-Isra':

"Sesiapa yang mendakwa akan hulul, bererti dia telah sesat. Ini kerana, orang yang berkata tentang hulul itu berpenyakit yang tidak dapat diubati. Sesiapa yang tidak membezakan antara di antara diri kamu dengan diriNya, maka kamu telah menetapkan dirimu dan diriNya. Tidakkah kamu mendengar sabda Nabi s.a.w. yang berbunyi: "Maka Aku jadi pendengarannya yang Dia mendengar dengannya". Dia menetapkan dirimu dengan menunjukkan dirimu dalam hadith tersebut.

Sesiapa yang mendakwa ittihad merupakan orang yang athies, seperti juga orang yang mendakwa hulul, merupakan orang yang jahil dan melampau. Ini kerana dia menisbahkan hal yang mustahil. Sesiapa yang membezakan dirinya dengan Allah s.w.t., maka dialah yang benar."

Imam Ibn 'Arabi r.a. juga berkata lagi dalam buku Aqidah Al-Wusta:

"Maha Suci Allah s.w.t. daripada menempati sesuatu yang baharu atau sesuatu yang baharu tersebut menempatiNya"

Imam Al-Ghazali r.a. juga menolak keras fahaman Hulul dan Ittihad ini dengan berkata:

"Hukuman bunuh seorang daripada mereka yang mendakwa hulul dan ittihad dan terlebih baik daripada membunuh seratus orang kafir kerana kemudaratannya lebih merbahaya kepada agama. "

Imam An-Nablusi r.a. berkata dalam buku Idhahul Maqsud:

"Adapun orang-orang jahil, zindiq dan mulhid (athies) yang memahami wahdatul wujud dengan maksud bahawa wujud mereka yang baharu pada hakikatnya merupakan wujud Allah s.w.t dan zat mereka adalah pada hakikatnya zat Allah s.w.t sehingga mendakwa gugurlah hukum-hukum syariat daripada mereka, maka kesesatan mereka adalah suatu yang benar."

"Para ulama zahir mendapat pahala daripada Allah s.w.t. dalam menyatakan hukum sesat golongan tersebut dan para arifbillah dan kaum sufi juga bersama mereka dalam menghukum sesat golongan tersebut, tanpa perselisihan lagi."

Imam As-Suyuti r.a. sendiri menulis dua fasal dalam menolak kesesatan hulul dan ittihad dalam kitab beliau, Ta'yiid Al-Haqiqah Al-'Aliyah.

Beliau berkata dalam bab fil ittihad:

"Seseorang (makhluk) tidak dapat bergabung atau bersatu dengan zat makhluk yang lain bagaimana pula dia mampu bersatu dengan Zat Allah s.w.t..? Ini suatu kemustahilan dan kesesatan yang terang nyata!"

Sheikh Mustafa Al-Bakri pula berkata dalam risalah beliau Al-Maurid Al-Azb:

"Ketahuilah bahawa telah terzahir suatu golongan yang mendakwa diri mereka sebagai ahli makrifat namun mereka adalah golongan yang sesat takkala mereka mendakwa wujud mereka yang baharu, berkadar dan berbatas itu, merupakan hakikat wujud Allah s.w.t itu sendiri yang Qadim. Mereka juga mendakwa bahawa, zat mereka yang baharu pada hakikatnya adalah Zat Allah s.w.t. yang Qadim. Tujuan mereka menetapkan sedemikian adalah untuk menggugurkan ketetapan hukum ke atas mereka dan menolak taklif daripada diri mereka maka merekalah yang wajib dihukum keluar daripada agama ke atas mereka. Merekalah golongan athies yang durjana. Mereka sesat lagi menyesatkan kerana mengingkari penciptaan Allah s.w.t ke atas diri mereka yang baharu yang jelas menurut syarak, dan menolak syariat islam itu sendiri. Ini suatu perkataan yang tidak pernah diucapkan oleh sebarang orang jahil, apatah lagi diucapkan oleh orang alim mahupun orang arif. Demi Allah... hendaklah kamu jauhi mereka ini"

Wahdatul Wujud Tidak Menafikan Syariat

Penghayatan wahdatul wujud dengan makna sebenar oleh orang-orang sufi tidak membawa kepada sebarang pengakuan bahawa syariat tidak lagi perlu dilaksanakan ini suatu kesesatan yang nyata.

Wahdatul Wujud justeru dihayati dalam melaksanakan tanggungjawab yang murni sebagai seorang hamba kepada Allah s.w.t dengan merasai dan mengakui kewujudan diri sebagai hamba Allah s.w.t dalam masa yang sama menyaksikan bahawa kewujudan dirinya yang baharu daripada kekuasaan Allah s.w.t sehingga zahir rasa kesyukuran kepada Allah s.w.t yang telah menciptakannya dan telah menggerakkannya ke arah ketaatan kepadaNya.

Imam An-Nablusi r.a. berkata dalam Khamratul Khan:

"Orang yang sempurna adalah orang yang menyedari dua bahagian kewujudan. Dia menyaksikan secara berkekalannakan kewujudan Allah s.w.t yang azali dan abadi yang berdiri dengan diriNya sendiri lalu mengagungkan keTuhananNya, dalam masa yang sama menyaksikan kewujudan diri yang baharu yang berdiri dengan (kekuasaan) Allah s.w.t lalu menunaikan tanggungjawab kehambaan kepadaNya."

Jadi jika seseorang memahami wahdatul wujud dengan makna wahdatul syuhud iaitu seseorang menyaksikan bahawa dirinya wujud dengan kekuasaan Allah s.w.t pasti tidak akan meninggalkan syariat sebaliknya melaksanakan syariat dalam masa yang sama bersyukur kepada Allah s.w.t kerana mengizinkannya untuk mengamalkan syariatNya. Hal ini seterusnya mengelakkan rasa ujub dalam diri seseorang hamba tersebut.

Seseorang yang mendakwa menghayati wahdatul wujud tetapi meninggalkan syariat ketahuilah bahawa dia telahpun tersesat dalam memahami wahdatul wujud tersebut dengan kefahaman yang sebenar dan telahpun berdusta dalam dakwaannya.

Wahdatul Wujud Tidak Menafikan Wujud Makhluk Yang Baharu

Ramai orang yang menuduh sesat fahaman wahdatul wujud ini kerana kejahilan mereka menyatakan bahawa wahdatulnwujud menafikan ithnaniyat al-wujud (dua kewujudan iaitu kewujudan Allah s.w.t yang Qadim dan kewujudan makhluk yang baharu).

Sebenarnya wahdatul wujud menurut kaum sufi tidak pernah menafikan dua jenis kewujudan iaitu wujud Qadim (kewujudan Allah s.w.t) dan wujud baharu iaitu kewujudan makhluk. Namun wahdatul wujud menegaskan bahawa, kewujudan makhluk yang baru tersebut merupakan kesan yang terzahir daripada kewujudan Allah s.w.t juga kerana wujud makhluk tersebut bukanlah dengan diri mereka sendiri dan bukan juga dari diri mereka sendiri. Namun wujud makhluk yang terbatas dan baharu bukanlah wujud Allah s.w.t yang Qadim cuma kewujudan mereka daripada kewujudan dan penciptaanNya. Kewujudan makhluk tidak mutlak, terasing dan makhluk tidak berdiri dengan diri mereka sendiri, sebaliknya bersandar kepada kekuasaan Allah s.w.t

Hal ini samalah seperti kekuasaan makhluk di mana kekuasaan makhluk yang terbatas daripada kekuasaan Allah s.w.t. juga, tetapi kekuasaan makhluk bukanlah seperti kekuasaan Allah s.w.t. Begitulah sifat-sifat yang lain.

Dua jenis kewujudan tidak pernah menafikan bahawa, wujud yang baharu itu pada hakikatnya daripada wujud Allah s.w.t. yang qadim, tetapi bukanlah wujud yang baharu itu, adalah wujud yang qadim secara zatnya. Kalau bukan daripada Allah s.w.t., maka daripada siapa pula wujud yang baharu itu? Mustahil daripada zat-zat makhluk itu sendiri kerana makhluk-makhluk tidak berdiri dengan diri mereka sendiri.

Wahdatul Wujud Tidak Membawa Kepada Fahaman Jabbariah

Jabbariah adalah suatu kefahaman yang menafikan secara mutlak, usaha bagi makhluk, sehingga akhirnya membawa kepada meninggalkan amalan ketaatan. Ada orang yang mendakwa bahawa wahdatul wujud membawa kepada fahaman Jabbariah.

Dalam aqidah ahlus sunnah wal jamaah manusia juga diberi peluang untuk berusaha sesuai dengan izin Allah s.w.t bukan seperti fahaman jabbariah yang menafikan usaha secara mutlak. Golongan sufi yang berkata tentang wahdatul wujud juga menetapkan usaha kepada makhluk seperti aqidah ahlus sunnah wal jamaah.

Begitu juga dalam penghayatan wahdatul wujud di mana seseorang hamba masih lagi melihat dirinya ada ruang untuk berusaha namun dalam masa yang sama melihat ruang untuk berusaha tersebut merupakan anugerah daripada Allah s.w.t.. Lalu, mereka sibuk melihat bantuan Allah s.w.t. dalam ketaatan mereka tanpa menisbahkan ketaatan tersebut kepada diri mereka dalam rangka menjauhi ujub dan takabbur, dalam masa yang sama menunaikan makna kesyukuran kepadaNya.

Imam Al-Qunawi r.a. berkata (seperti yang dinukilkan oleh Imam As-Suyuti dalam ta'yiid al-haqiqah al-'aliyah:

"Maksud sufi daripada tidak melihat amalan diri iaitu tidak memerhatikan bahawa usaha ketaatan tersebut daripada diri mereka kerana lemas dalam menyaksikan bahawa ketaatan tersebut merupakan anugerah daripada Allah s.w.t kepada mereka."

Mereka menisbahkan seluruh kebaikan kepada Allah s.w.t dalam ruang lingkup penghayatan wahdatul syuhud dan menisbahkan keburukan kepada diri mereka melalui penghayatan ubudiyyah dalam diri mereka. Inilah aqidah ahlus sunnah wal jamaah.

Makanjelaslah bahawa kefahaman yang sebenar tentang wahdatul wujud menurut kaum sufi yang benar adalah suatu kefahaman yang murni dan bertepatan dengan aqidah islam iaitu melihat seluruh wujud makhluk tidak wujud dengan diri mereka sendiri tetapi wujud dengan Allah s.w.t. (dengan bantuan dan kekuasaanNya).

Adapun orang-orang yang jahil yang cuba menyesatkan kaum sufi dalam permasalahan ini sebenarnya tidak memahami wahdatul wujud dengan maknanya yang sebenar menurut kaum sufi itu sendiri.

Begitu juga golongan orang yang sesat dalam fahaman wahdatul wujud dengan mendakwa ketuhanan diri mendakwa hulul dan ittihad merupakan golongan yang tertolak di sisi kaum sufi itu sendiri.

Kefahaman mereka bukanlah kefahaman kaum sufi terhadap wahdatul wujud itu sendiri kerana kaum sufi memahami wahdatul wujud dengan maksud wahdatul syuhud bukan dengan maksud hulul dan ittihad.

Maka dengan ini diharapkan sekeliannya mendapat kefahamam yang jelas dalam bab Wahdatul Wujud ini.

Sekian

Wallahualam

Putrajaya Di Waktu Malam (Putrajaya At Night)

Assalamu'alaikum,

Maaf, hamba tak ada mood nak menulis...Tengok gambar ja lah...